Лінкі ўнівэрсальнага доступу

«100 бардаў Свабоды»: кірунак — нацыянальны


У апошні дзень сакавіка ў Менску падчас канцэрту вядомых беларускіх бардаў Сержука Сокалава-Воюша, Зьмітра Бартосіка і Андрэя Плясанава адбылася прэзэнтацыя мультымэдыйнага DVD-дыска «100 бардаў Свабоды». Гэта зборнік гутарак і песень удзельнікаў аднайменнай перадачы Радыё Свабода, якія гучалі ў эфіры у 2008-2010 гадах. Як беларускія музычныя крытыкі ацэньваюць гэты праект і новы дыск?

Вітаўт Мартыненка

Пляст бардаўскай песьні у Беларусі даволі магутны, перакананы музычны крытык Вітаўт Мартыненка:

«Вось цяпер я слухаю дыскі „Барды Свабоды“, і там столькі імёнаў, якіх я нідзе ня чуў! Такія цікавыя барды! На першым дыску „Бардаў Свабоды“ быў Алег Мізула. Я яго раней чуў, такая энэргетыка ў яго! Я думаў, гэта будзе супэр-зорка! А потым ён зьнік. Я ўжо падумаў, што ці то зьехаў куды, ці то памёр! А ён, аказваецца, працуе, і Бартосік яго знайшоў! У нас праблема, як кажуць — адкрыць фортку, каб дыхнуць сьвежага паветра… Бартосік адкрыў кучу імёнаў, знайшоў тых, хто не пасьпеў праявіцца тады. У 1980-я была Вальжына Цярэшчанка. 20 гадоў маўчаньня. Калі яна амаль што састарылася, выйшаў дыск. Калі б ён выйшаў у 1989-м, тыраж быў бы — дзясяткі тысяч. Гэта ж супэр-зорка!»

Максім Жбанкоў

На думку культуроляга Максіма Жбанкова, у Беларусі бракуе абагульняльных праектаў: анталёгіяў, зьмястоўных кампіляцыяў, усяго таго, што магло б зафіксаваць пэўныя зьмены, пэўныя трэнды ў актуальным культурным жыцьці:

«Сапраўды, мы існуем, як казаў некалі Валянцін Акудовіч, як „архіпэляг Беларусь“. Час ад часу проста дрэнна адзін аднаго бачым, дрэнна адзін аднаго чуем, дрэнна ведаем. І вось якраз такія кампіляцыі, дзе спалучаюцца вельмі розныя выканаўцы, аўтары, якія ёсьць тутэйшымі, крэатыўнымі, выбітнымі асобамі, якія выдатна адлюстроўваюць час — гэта, на мой погляд, вельмі карысная штука. Простаму спажыўцу, які гэта слухае, штосьці падабаецца болей, штосьці меней, але вось гэты праект дае агульную карцінку. Я думаю, што ня толькі для спажыўцоў, але і для дасьледчыкаў беларускай культуры гэта будзе вельмі істотным падмуркам. Фактычна гэта архівы актуальнай культуры».

Анатоль Мяльгуй

Музычны крытык Анатоль Мяльгуй выказаў меркаваньне, што праект гэты вельмі патрэбны і для саміх выканаўцаў, і для музычных крытыкаў:

«Я вельмі падтрымліваю гэтую ініцыятыву Радыё Свабода, таму што ў маладых аўтараў і выканаўцаў няма магчымасьці запісаць і выдаць на дыску адну, дзьве, тры песьні. Калі зьяўляецца такі дыск, аўтары могуць пачуць сябе, параўнаць сябе, свой узровень, майстэрства, стылістыку з аднагодкамі, больш старэйшымі аўтарамі. Гэта вельмі карысна для маладых выканаўцаў. Там шмат цікавых і адметных: Дар’я Кадамская мне вельмі спадабалася, Раман Яраш вельмі своеасаблівы бард, своеасаблівая стылістыка, ён вельмі любіць Караткевіча і піша на яго вершы даволі прыстойныя і выразныя песьні.

А для музычных крытыкаў гэты дыск — яшчэ адно пацьверджаньне, што наша бардаўская песьня разьвіваецца ў тым накірунку, які мы называем нацыянальным. Іншага прадуктыўнага шляху ў бардаўскай песьні ў Беларусі няма, як рушыць у нацыянальным рэчышчы. Іншая справа — што трэба шукаць свае шляхі, свае адметнасьці, сваю тэматыку, свайго лірычнага героя».

Сайт «100 бардаў Свабоды»

Глядзець камэнтары (2)

Гэтая дыскусія закрытая.
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG