Лінкі ўнівэрсальнага доступу

У.Арлоў: “Я чытаў кнігу Сурвілы, як піў сакавіцкі бярозавік”


“Дарога” — так называецца новая кніга сэрыі “Бібліятэка Свабоды XXI стагодзьдзя”, якая толькі што выйшла з друку.


Прэзэнтацыя кнігі "Дарога" - у панядзелак, 17 сакавіка, 1800. у сядзібе БНФ. Менск, вул. Варвашэні, 8.

Кнігу склалі мэмуары старшыні Рады Беларускай Народнай Рэспублікі Івонкі Сурвілы. Адным зь першых “Дарогу” прачытаў пісьменьнік Уладзімер Арлоў. Сёньня ён дзеліцца сваімі чытацкімі ўражаньнямі з нашымі слухачамі.

Каля майго пісьмовага стала на кніжнай паліцы ўжо даўно стаіць паштоўка з партрэтам сьвятой Эўфрасіньні Полацкай, аўтарства якога належыць Івонцы Сурвіле. Цяпер побач з паштоўкаю заняла ганаровае месца кніжка Івонкі Сурвілы “Дарога”, якую я прачытаў, напэўна, адным зь першых. Я хачу сказаць, што падчас чытаньня мяне неаднойчы наведала такое незвычайнае пачуцьцё, як быццам я п’ю сьвежы сакавіцкі бярозавік.

“Дарога” — гэта мэтафара жыцьця нашай выдатнай суайчыньніцы. І дарога Івонкі Сурвілы — для мяне яшчэ адно сьведчаньне эўрапейскасьці нашага народу, бо жыцьцёвымі прыстанкамі Івонкі была і Сарбона ў Парыжы, быў Мадрыд, адкуль яна ўдзельнічала ў трансьляцыі беларускіх радыёперадач, і Атава ў Канадзе... І ўсюды Івонка Сурвіла заставалася беларускай і працавала дзеля Беларусі.

Уся кніга чытаецца зь вялікай цікавасьцю, але для сябе я вылучыў тры разьдзелы. Найперш — гэта разьдзел пра Васіля Быкава. Івонка цытуе ягоныя словы пра тое, што БНР — гэта сьвечка надзеі. Гэтая сьвечка сьвяціла Васілю Ўладзімеравічу, яна сьвеціць Івонцы і сьвеціць тысячам і, напэўна, ужо мільёнам беларусаў.

Наступны разьдзел, які чытаўся зь ня меншай цікавасьцю, — гэта “Старшынёўства ў Радзе БНР”. Мне вельмі блізкія разважаньні Івонкі пра тое, чаму ў 1918 годзе Эўропа не падтрымала незалежнасьць Беларускай Народнай Рэспублікі. Напэўна, сапраўды, яшчэ і таму, што Беларусь тады ня мела такой сьвядомай дыяспары, якую мае цяпер, і сьвет ня ведаў пра беларускі народ, як піша Івонка, так, як ведае сёньня.

І яшчэ адзін разьдзел, які я чытаў з асаблівай увагай, — гэта разьдзел “Выдатныя жанчыны”. У гэтым разьдзеле Івонка піша пра сваю маці Эвэліну, пра Алу Орса-Рамана, пра Лёлю Міхалюк, пра Раісу Жук-Грышкевіч, пра іншых вядомых і заслужаных прадстаўніц нашай дыяспары. Калі я напішу кнігу пра выдатных жанчын Беларусі, там абавязкова будзе разьдзел пра саму Івонку Сурвілу, сёмага прэзыдэнта Рады Беларускай Народнай Рэспублікі.


Глядзець камэнтары (1)

Гэтая дыскусія закрытая.
Ігар Лосік Кацярына Андрэева Дар'я Чульцова Марына Золатава Ягор Марціновіч
XS
SM
MD
LG